3 november 2010

Een date, hoera of help?

Weer belangrijk nieuws op het gala-front. Heel misschien (als ik ga?) heb ik wel een date! Jij denkt: Jij? Een date? Laat me niet lachen. Maar weet je nog het tegen-een-jongen-aanlopen incident? Nou het gaat om die jongen... Ja ik weet het! Normaal ben ik niet zo'n hysterisch gillerig type maar tja... voor deze keer maak ik een uitzondering.
In de pauze liep ik met Vera en Lianne door de gang, en we aten onze boterhammen. Toen de jongen (ehm misschien is dit het moment om z'n naam even te noemen, 'de jongen' is wel erg onpersoonlijk. Hij heet Thomas) langsliep zei hij 'hoi' en liep verder. Dat was vreemd want ik was al veel vaker langs hem gelopen maar hij had nooit meer dag gezegd. Vera en Lianne keken me nieuwsgierig aan? "Wie is dat?" vroegen ze zodra hij buiten gehoorsafstand was. Ik lachtte een beetje zenuwachtig. "Een jongen tegen wie ik ooit ben opgelopen" probeerde ik nonchalant te zeggen. "Aah en hij zei hoi!" zei Vera blij.
Oke. Dit alles klinkt heel spastisch, maar probeer je even voor te stellen hoe het is als een jongen hoi tegen je zegt, als je zo'n 0% jongens in je leven hebt gehad tot nu toe. Nouja op het opbotsen en vorige 'hoi' (die al weken geleden was) na dan. Maar haha denk niet dat dit de reden is waarom ik denk dat ik een date heb, want het verhaal gaat verder. Na even gepraat te hebben over jongens (gelukkig ligt de interesse daarin iets hoger dan in mode. Want ja, niet houden van mode als meisje kan nog, maar jongens, we moeten toch allemaal toegeven dat een vriendje niet verkeerd is toch? Tenzij je er al 100 hebt gehad en tot de conclusie bent gekomen dat het mannelijk ras niet te vertrouwen is. Maar dat is bij ons niet echt het geval.) ging de bel en was het tijd voor Engels. Halverwege kwam ik erachter dat ik mijn schrift nog in mijn kluisje had laten liggen, en ging die even halen (je voelt hem al aankomen he?). 
Toen ik bijna bij mijn kluisje was stond daar Thomas. Hij was aan het praten met wat vrienden, maar kwam naar me toe toen ik langs liep. Mijn hart begon wat harder te kloppen, en ik keek naast me af daar misschien iets was waar hij naartoe zou willen lopen. Ik denk niet dat hij geinteresseerd was in het lelijke, door een leerling gemaakt schilderij van de Titanic. "Hee" zei hij toen hij nog twee meter van me af was. "Hoi" antwoorde ik een beetje onzeker.
"Zeg ehm tja ik vroeg me af of, of je misschien zin had om met mij naar het Herfstgala te gaan?". Ik verwachtte meteen een aanval van hersendoodheid, waardoor ik rood en blozerig zou worden, mijn knieën zouden knikken en mijn maag zou omdraaien (en al die andere clichés, je kent ze wel). Maar mijn hoofd bleef tamelijk helder, en ik zei (heel verstandig): "Nou ik weet nog niet of ik ga... Maar anders, graag" en glimlachtte. Wauw
Wat nu?


Even iets heel anders. Oktober en November zijn de maanden waarin het winterseizoen van alles weer wordt ingezet, en het zijn altijd drukke maanden. Nog een nieuw punt op de stressvolle agenda van de leerlingen van mijn school is: de schoolfoto. Door iedereen gevreest vanwege sadistische fotografen die er alles aan lijken te doen om jou slecht op de foto te laten staan. "Zeg, hoe heet je?" en zodra je je naam zegt een foto maken komt veel voor. Toch jammer als je Bo, Sarah of Ieneke heet, probeer maar eens, de resultaten van een foto op de klinkers van de namen is niet heel... fotogeniek. Schoolfotografen hebben volgens mij een hekel aan foto's, fotograferen en kinderen. Leuke kleren aan doen op de dag van de foto is dus ook redden wat er te redden valt. Ik heb besloten om eindelijk, na jaren onbestemde bruine en groene truien en vormeloze shirts, eens leuke kleren op de schoolfoto aan te doen. Deze keer kan het me even niks (oke bijna niks) schelen wat mijn vriendinnen ervan vinden (een vooruitgang?) en wil ik eens mijn schoolpasje ontvangen met een glimlach, in plaats van een verontschuldigende blik, want tja, dat poepbruin maakt me niet veel mooier. Een die scheve mond? Ja daar kan ik toch ook niks aan doen! En een nieuwe outfit voor de foto, dat is weer een nieuwe reden om te shoppen
Hierboven zie je Paul & Joe, Tommy Hilfiger autumn 2010/2011 2x, en daartussen Michael Kors. Ik wil voor een natuurlijke, maar leuke laagjes look gaan denk ik. Wat is wel grappig vond: zie je die twee onderste? Bijna hetzelfde! Tommy en Michael hebben duidelijk dezelfde meningen op het gebied van mode ;)

liefs, Fata

2 opmerkingen:

  1. Ah wat leuk voor je! Jaloers! Het is pas uit met mijn vriendje en ik voel me er nog steeds rot over. Ben blij dat het bij jou wel goed gaat.

    Veel plezier met shoppen!

    XXX

    BeantwoordenVerwijderen