6 oktober 2010

Op de fiets ontdekte ik 'de hoed'

Nog net heb ik er even een momentje tussen kunnen proppen, om mijn blog te schrijven. De leraren weten van geen ophouden de laatste tijd. Een SO! Laten we een datum prikken voor de repetitie! Voor morgen de hele pagina afmaken! Deze tekst moet af! Hee, nog een SO!
Pfff... Dit herkennen veel mensen vast wel. Ja, de leraar is een vreemd ras. Maar gelukkig kan ik deze blog gebruiken om even te ontsnappen aan school en alle andere hectiek, en te denken aan leuke dingen zoals... mode!
Ik fietste van school naar huis, langzaam want ik was moe en de wind woei hard, en op de één of andere manier lijkt het altijd alsof de wind van voren komt als het waait. Toen opeens zag ik iets zwarts voorbij waaien in mijn ooghoek. Toen ik keek was het een grote zwarte dameshoed. Niet echt iets dat ik zou willen dragen, maar meer zo'n ding dat je op de catwalk zou verwachten. Hij zag er best duur uit, en ik vroeg me af van wie die was. 
Ik heb hem maar laten liggen, voor het geval de eigenaresse zich zou herinneren dat ze dat grote zwarte ding waarmee ze op de fiets stapte, na de kruising bij de vijver niet meer had gezien. Maar al verder fietsend met een snelheid van 1km per uur dacht ik eens verder over hoeden. Ik heb eigenlijk niet zo veel met hoeden, ze zijn voor een meisje als ik bijna ondraagbaar heb ik zo het gevoel. Ik zie mezelf nog niet lopen met een gekleurde bolhoed, een grote strooien zoals 'Samantha' op had in Sex and the City of zo'n vogelnest-achtige-creatie zoals Beatrix altijd op heeft. Niks tegen Bea hoor, alleen tegen d'r hoed.
In L'offciel van Maart-April 2010 las ik een artikel over hoedenmaakster Irene Bussemaker. Zij maakt hoeden, waarvan je volgens mij nog amper kan zien dat het hoeden zijn in sommige gevallen, meer 'versiersels van het hoofd' zou ik zeggen. Maar wel heel mooi
Ook op de catwalk zie je eigenlijk best vaak hoeden, alleen let ik er nooit zo op omdat ik meer bezig ben met de kleding.
 
Hierboven zie je Marc Jacobs, met die grote 'Samantha-uit-Sex-and-the-City-hoeden'. Dan John Galliano, met  mysterieuze hoeden, soms zie je dat het hoofd van het model bijna helemaal 'ingesponnen' is. Dan Comme des Garcons, met hoedjes die ik er grappig uit vind zien, maar wel een beetje alsof er een kwalletje op hun hoofd is gelegd (bah). En als laatste Just Cavalli, met de meest draagbare hoed lijkt me, met een soort cowboy model in verschillende kleuren, ook jeans.


Thuis gekomen trok ik een droge broek aan, want het was zo'n regen die je amper voelt maar waar je toch nat van wordt, en pakte een kop warme thee en kroop op de bank, met mijn nieuwe Glamour en L'officiel, voor nieuwe inspiratie.


veel liefs, Fata

1 opmerking: