13 oktober 2010

Mode met draperieën, gestolen van de Grieken

Van alle vakken die ik op school heb, is Grieks nog wel de vervelendste. Teksten vertalen in een taal die helemaal dood is over mensen die al lang dood zijn, ehm nee niet echt mijn hobby. Ik hoop dat ik niemand kwets (al ben ik niet bang dat er een verdwaalde oude Griek, die nog oud Grieks kan, op deze blog komt) als ik zeg dat Grieks gewoon stom en vervelend is. Het enige lichtpuntje van deze taal zijn de plaatjes in het boek (het klinkt heel blond, ik weet het)Ik vind het altijd leuk om te kijken naar die schilderijen van Griekse helden (altijd met, minstens, ontbloot bovenlijf, met sixpack) en vrouwen in van die toga's. Die gedrapeerde gewaden (toga's) zijn nog altijd heel populair, alleen wel ietsje verhullender (op die schilderijen huppelen die vrouwen zo ongeveer naakt, en ze hebben echt niet gehoord van bh's). Nu zijn het mooie jurken voor gala's, Oscar-uitreikingen en andere gelegenheden met een rode loper.
Ik heb ze gezien bij Elie Saab, Vanessa Bruno, Marc Jacobs en Lanvin.

 
Hierboven op volgorde: Vanessa Bruno, Lanvin (meer de Afrikaanse tak van de draperieën familie) en 2x Elie Saab.Als ze tijdens grieks nou eens wat minder aan de nominativus en genitivus zouden doen, en wat meer aan Griekse kleding en mode (en knappe Griekse helden), dan zou het toch een stuk leuker en interessanter zijn!
Het grappige is dat ik net op Girlscene zat te kijken, en dat daar toen net een stukje was geschreven over draperieën, dus als je de wat meer draagbare (tenzij je graag naar school gaat in Elie Saab) versies wilt bekijken (shirtje van Supertrash etc.) kun je daar even kijken!


In mijn postvakje, die alle leerlingen van mijn school hebben, vond ik vandaag een cadeautje. Het was ingepakt in roze papier met een lichtroze lintje eromheen, en er hing een kaartje aan. 'Voor een dapper meisje! liefs, Cécile'. Ik was even alleen, Lianne en Vera waren al bij onze vaste lunchplek, dus ik pakte het uit. Er zaten een aantal bijpassende armbandjes in, in verschillende grijstinten. Sommige waren met kraaltjes, anderen gevlochten en een paar waren lintjes. Samen waren ze heel schattig. Ik deed hem meteen om.
Bij onze lunchplek aangekomen, stonden daar Lianne en Vera dus al te wachten. Ik pakte ook mijn boterhammen, en net toen ik het knoopje uit mijn plastic zakje was aan het halen, merkte Lianne op: "Hee dat armbandje had je vanochtend nog niet om toch?". Ooh ik ben een waardeloze secret fashionista! Wat vreselijk dom om het cadeautje meteen te dragen! En dat nog wel onder de scherpe ogen van Lianne... Hoe ging ik mezelf hier weer uit redden?
"Nou ehm kijk... Die lag net voor mijn vakje op de grond! En er was verder niemand, dus ik dacht ik doe hem maar om en als iemand hem dan ziet kan hij hen gewoon terugvragen, anders was er misschien iemand op gaan staan." En weer kreeg ik het voor elkaar me er uit te praten! 


veel liefs, Fata

5 opmerkingen:

  1. je schrijft echt heel leuk.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Oh dat is nou echt een lief meisje!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha no worries over die griek, die kan waarschijnlijk toch geen Nederlands.

    & wat lief dat ze dat gaf!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. wat lief van Cécile! Als ik jouw blog lees lijkt het net alsof ik een boek lees, over een meisje die helemaal niet bestaat ofzo...
    Echt leuk!

    BeantwoordenVerwijderen