3 oktober 2010

Gooi de dammen open en laat je modieusheid stromen... ;)

Ik zit lekker op de bank opgekruld, een beetje moe nog van gisteren (shoppen is even uitputtend als een marathon lopen, zo voelt het tenminste) maar wel heel blij. Gisterochtend om half tien fietste ik naar Cécile´s huis, waar ook haar vriendinnen Pauline en Louise waren. Toen ik aan kwam fietsen kwamen ze al naar buiten. "Wat leuk dat je er bent!", zei Cécile enthousiast, "Met zn vieren is het nóg leuker!". Binnen dronken we wat thee en daarna gingen we met de trein naar Amsterdam. Pauline en Louise leken me allebei heel aardig. Pauline heeft een lichte huid en donkerbruin haar, met grote bruine ogen, ze is echt heel mooi. Ze droeg een strakke spijkerbroek, een wat wijder lichtblauw shirtje en haar lange haren los. Louise is net als Cécile blond, heeft blauwe ogen en ze droeg een ´ouderwets´gebloemd rokje en een tshirt met een jasje erover. Ze zagen er allemaal zo mooi, modieus en leuk uit dat ik een beetje onzeker was, en me afvroeg waarom ze mij nou mee wilden. Maar toen bedacht ik me: Ik kan wel de hele dag afvragen waarom ze me hebben meegevraagd en onzeker zijn, maar ik kan ook gewoon plezier hebben, niet zeuren en leuk gaan shoppen met aardige meisjes die van mode houden, een kans die ik niet elke dag krijg! 
We praatten over school, roddelden wat over de leraren, hadden het over de show van Christian Dior, die afgelopen vrijdag werd geshowd, en toen kwam toch wel een beetje de vraag naar boven, waarom ik nooit modieuze kleren droeg en met onmodieuze vriendinnen omging, maar natuurlijk werd de vraag niet letterlijk zo gesteld. Het was Louise die met de vraag kwam. "Als we to praten over mode lijkt het alsof je er heel wat vanaf weet", zei ze tegen me. "Maar je vriendinnen, Lianne en Vera toch?, lijken niet zo dol op mode te zijn, en ehm tja je ziet er ook niet per se uit alsof eh ja eh.. je veel om mode geeft". Ik lachtte en zei dat ze gelijk had, en dat ze rustig mocht zeggen dat ik er gewoon stom uitzag altijd. En ik legde hen de hele situatie met Lianne en Vera uit, over dat zo´n hekel aan mode hebben en dat ik ze niet kwijt wilde. Pauline, Louise en Cécile leken het te snappen, en Cécile zei: "Wat moet het moeilijk zijn altijd kleren aan te doen die je niet leuk vind, en niet te praten over wat jou helemaal interesseerd, het is maar goed dat je ons nu hebt om mee te shoppen en kletsen! En dat was ook zo, ik was helemaal gelukkig.


Nog even over de show van Christian Dior, daar moet ik als modeliefhebber (haha) nog even wat over zeggen. Het was een beetje nautisch, beetje Hawaii, beetje pin-up met de rode lippen en grappige brillen
Cécile en Louise vonden het ook allebi erg leuk en toepasbaar, maar Pauline zei dat veel van die kleuren als oranje, paars en geel haar helemaal niet stonden, wat ik me afvraag want ze in erg mooi en volgens mij staat alles haar.


In Amsterdam zijn alle winkels die vier meisjes nodig hebben. We hebben er dan ook veel bezocht... In de trein had Louise gezegd dat ik best gewoon wat kleren mocht kopen die ik leuk vond, en dat ik desnoods dan maar moest zeggen dat mijn moeder ze voor me had gekocht. 
Dus wij shopten Amsterdam door, winkel in, winkel uit. Pasten alle kleren die we leuk vonden, ookal hingen er soms prijskaartjes aan die niemand van ons kon betalen (en geloof me, het budget van sommigen onder ons ging ver). Ik heb een paar hele leuke dingen gescoord! 
Ten eerste waren we het er toch wel over eens dat een fatsoenlijke spijkerbroek een must was, dus gingen we eerst op spijkerbroekenjacht. Ik kocht een donkerblauwe boyfriend jeans, en een grijze skinny jeans. De boyfriend jeans is een wat lossere spijkerbroek met rechte pijpen, die nu helemaal in is. Ze verkopen hem bij Zara, ze hebben ze bij Levi´s, Calvin Klein Jeans, 7 for all mankind en ga zo maar door.
Verder kocht ik nog een soort bloesje met kleine bloemetjes erop, hij leek echt heel erg op deze van Paul & Joe:
En verder nog een oversized lichtblauwe trui die volgens Cécile "mijn slanke en charmante bouw nog meer accentueerde" wat ik wel heel aardig vond. En ik kocht ook nog een rokje met noorse print, een paar effen shirtjes met een leuk model en een armbandje, en dat kochten Pauline, Louise en Cécile ook om de leuke dag te herinneren.
We hebben afgesproken dat we zo´n dag snel nog een keer doen (zodra iedereen weer geld had. Ik had nog wat over, maar zij hadden echt héél veel gekocht en moesten weer even sparen.) maar dat het beter was om op school maar even niet te doen alsof we bevriend zijn, want ik wil Lianne en Vera toch ook niet verliezen


Net belde Lianne op. "Waar was je toch gisteren? Ik heb je wel 100 keer gebeld, maar je nam niet op! Ik moest wat vragen over latijn huiswerk, en ik wilde wat afspreken..." Ik voelde me echt schuldig dat ik tegen haar loog, maar ik snel "Oh bij een tante in Maastricht". Misschien iets te snel, want ik heb helemaal geen tante in Maastricht en dat weet Lianne heel goed. "Huh? Maastricht? Ik wist niet dat jij daar familie had..." O god daar had je het al. "Nou eh tja, het is een eeehm... oud-tante. Een zus van mijn oma, en eeh ja we zien haar niet zo vaak...". Pfff... Dat ging maar net goed! Het leven van een secret fashionista is leuk, maar het wordt af en toe wel erg ingewikkeld!


veel liefs, Fata

4 opmerkingen:

  1. leuk verhaal zeg!
    Ik ben echt benieuwd naar de nieuwe kleren die je hebt gekocht, kun je er niet een paar posten? ;)
    ik volg je! xx

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik zou het ook super vinden als je wat outfits zou posten! :D

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Echt gaaf!
    Je schrijft ook op een hele fijne manier : )
    Knap van je dat je toch leuke kleren hebt gekocht, ondanks je vriendinnen. ;)

    Xx'

    BeantwoordenVerwijderen
  4. post je gekochte kleding! :D
    en je oude? hih. (:

    BeantwoordenVerwijderen