30 september 2010

Over wat mijn heilige laarzen nog meer doen, en de swing

Zoals ik laatst zei zijn er dagen die super zijn, maar waarop je je toch niet zo super voelt. Maar, er zijn ook dagen die precies andersom zijn; het is een druilerige, drukke en vervelende dag (repetitie Duits over de tweede naamval is niet mijn defenitie van leuk) maar daarop voel je je toch heel fijn en vrolijk, alsof het buiten minstens twintig graden is (maar niet meer dan 35 want dan is het niet leuk meer) en de zon schijnt, je alleen tekenen en drama hebt op school (en dan vanaf half 12 vrij) en je net de loterij hebt gewonnen en dat meteen gaat uitgeven aan een weekendje Londen. 
Oké misschien voelde ik me niet fijn vandaag, maar het leek alsof de regen me niks deed. Want ik heb mijn laarzen, mijn vriendinnen praten nog tegen me, en Cécile heeft eergisteren ene aardige opmerking tegen me gemaakt. Dus ik denk dat ik door deze mood wel een beetje straalde, want mijn vriendinnen merkten het ook al op. "Wat is er met jou aan de hand vandaag?", vroeg Vera een beetje verbaast toen ik op mijn laarzen met hak kwam aangeswingt (je gaat automatisch heupwiegen van hakken, maar bij mij is het nog erger. Mijn evenwichtsorgaan lijkt soms niet helemaal ontwikkelt en dus bij iedere swing, val ik bijna om en dat verergerd de swing zegmaar, waardoor je een super-heupwieg-effect krijgt. Het ziet er misschien niet echt goed uit, maar ik ben trots op mijn laarzen. En daar gaat het nou net om. Maar die swing moet misschien toch echt wat minder worden...). "Het is gewoon een hele leuke dag vandaag!", antwoordde ik. "Heb je zo'n zin in Duits dan?" vroeg ze nu een beetje verbaasd. Want weet je, het is niet zo dat nerds omdat ze veel huiswerk maken ook meteen van huiswerk en toetsen houden ofzo. Eigenlijk hebben zij ook gewoon een hekel aan huiswerk etc, alleen ze willen het gewoon goed doen. Ik lachte hardop, maar ik kon natuurlijk niet uitleggen dat ik (nog steeds) zo vrolijk was vanwege mijn laarzen en de opmerking van Cécile dus zei ik: "het is gewoon zo'n dag waarop ik heel blij ben!". Omdat ik dat soort dagen wel eens eerder heb gehad (zonder echte reden erachter) leek ze het prima te vinden en we liepen weer verder. 


Nog even over de swing. Ik vind het altijd zo knap hoe modellen zo over de catwalk kunnen lopen! Het lijkt me best wel leuk (al zou ik nooit model kunnen worden met mijn lengte en uiterlijk) alleen ook zo moeilijk!
Het ziet er altijd uit alsof die modellen echt heel erg veel lol hebben daar achter de schermen, terwijl je soms toch ook andere verhalen leest. Op vogue.co.uk staan bij veel shows ook vaak de achter-de-schermen-foto's en daar zitten vaak hele leuke bij.



Als je dat zo ziet, denk ik toch wel dat model zijn leuk is ;). Zouden een cursus op-hele-hoge-hakken-lopen doen? Of gewoon veel oefenen? Mijn hakjes zijn maar zo'n 5 cm, zij lopen op hakken van wel 3 keer zo veel. Knap! Het is zeker een aanrader om af en toe eens op de backstage foto's te klikken!


Maar toen alle lessen waren afgelopen, liep ik naar mijn fiets, toen Cécile naar me toe kwam.Ze had een vlecht in haar lange blonde haar (iets dat ik al veel heb gezien op de catwalk) en een wit jurkje, ze had nog bruine benen van de zomer (jaloers! Mijn benen zijn alweer wit, met rode spikkels als ik het koud heb), en witte pumps, die haar benen nog bruiner maakten. "Hee, ik vind dus nogmaals dat je hele leuke laarzen hebt, en ik had je eigenlijk nog nooit zo gezien, maar ik zou je graag beter leren kennen, dus zou je met mij en misschien wat vriendinnen willen gaan shoppen?". Je snapt natuurlijk dat ik bijna achterover viel. Maar toch knaagde er iets. "Wil je met me shoppen vanwege mijn laarzen?" vroeg ik misschien een beetje te achterdochtig. Ze lachte. "Haha nee joh, gewoon omdat ik je beter wil leren kennen!". Toen heb ik ja gezegd... Dus zaterdag ga ik shoppen met Cécile en haar vriendinnen...


Deze blog was een beetje weinig mode, ik had ook zo veel te vertellen! Maar morgen weer meer mode!


veel liefs, Fata

1 opmerking: